Lelystad
We zetten onze fietsen neer onder de krentenboom bij de voordeur en langs asymmetrische stenen plantenborders, waar tongvarens tegenaan groeien worden we als vanzelf via een houten vlonder naar de tuin geloodst. Het middelpunt daarvan is de vijver in al haar pracht, die vanuit het huis de hele dag zichtbaar is. Op het terras kun je, nagedane tuinarbeid, genieten van de tuin met z’n vele bloemen, waaronder onder andere hoge gevlekte orchissen. Je kunt rondom de vijver lopen, even stil blijven staan bij een zen plekje met een kabbelend watervalletje en een boeddhabeeldje of genieten van de verscheidenheid aan planten die je omringt. Over een paar weken zal de “harp”, een stellage met verticale touwen, in bloei staan met lathyrussen die erlangs omhoog klimmen.
Naast de vele bloeiende planten zijn er ook frambozen en kruisbessen aangeplant. Daarnaast staat het tuinhuis, waarvan het dak helemaal is bedekt met sedum. Achter in de tuin is uit het directe zicht een compostbak geplaatst en als je dan nog verder doorloopt kom je op een bospad dat achter de tuin en de tuinen van de buren langsloopt. Een ideale plaats voor vogels.
Een idyllische, rustgevende tuin.
Een intiem pad leidt ons naar de voordeur van Marlies, die uitnodigend openstaat. Rechts van het pad belooft een lage appelboom een goede oogst aan het eind van deze zomer. Links van het pad een tafel op een klein terras, waar een stoel je uitnodigt om plaats te nemen in de beschutting van het omringende groen van het gemeenteplantsoen. De tafel staat vol met grotere en kleinere potten en bakken met sedum.
Door de openstaande deur loop je door het gezellige huis waar aquarellen van Marlies tentoongesteld staan, naar de achtertuin. Die achtertuin is nog niet aan de beurt geweest voor de groene vingers van de gastvrouw. De natuur mag daar nog even haar vrolijke gang gaan. Dat betekent dat het er een poosje geleden paars/lila gekleurd was van de pinksterbloemen en ieder komend seizoen weer anders gekeurd zal zijn. Op het terras staat een mooie paardenkastanje in een pot te wachten om op den duur schaduw en koelte aan de achtertuin te geven. Marlies vertelt intussen hoe ze op deze plek terecht is gekomen en die heeft kunnen omtovereren tot een fijne plek om te verblijven.
We wensen haar succes met het werk dat ze de komende tijd nog wil gaan uitvoeren om ook van haar achtertuin een paradijsje te maken.
Wat een enorme verscheidenheid aan planten heeft hier in ruim vijftig jaar tijd een plekje gekregen! Zelfs buiten de tuin staan planten zich tegen de heg te verdringen om ook naar binnen te mogen. Een bijna niet te herkennen stokroos heeft de noeste arbeid van de gemeentelijke plantsoenendienst weten te overleven en staat enigszins invalide tussen te tegels te wachten.
In de tuin is geen plek onbenut gebleven om alle soorten een plekje te gunnen. Zo zijn er bijvoorbeeld 26 soorten pelargoniums te bespeuren, maar het kunnen er ook wel meer zijn. Janneke is de tel kwijt geraakt. De morgenster wordt eigenhandig door haar in toom gehouden.
In een hoek in de achtertuin is een soort “wachtkamer” ingericht waar planten opgepot staan te wachten tot er ergens een plekje voor ze vrijkomt. In de tuin ook een hardere soort hosta, die bestand is tegen de aanvallen van naaktslakken.
Langs de pergola, die van voor- naar achtertuin doorloopt groeit een clematis. Tegen de muur van de schuur staat een lathyrus bijna in volle bloei. Hier en daar mogen ook planten gewoon tussen de tegels groeien.
In een kleine kas worden nog meer planten opgekweekt, allemaal voorzien van houten labels met hun naam er op. Waar die een plaats in de tuin moeten krijgen? Joost mag het weten, maar wij niet (en Janneke en Pieter waarschijnlijk ook niet).
Al met al een groene oase waar met veel liefde en kennis al meer dan een halve eeuw in wordt getuinierd.
Nog even napratend met Pieter bij onze fietsen nemen we afscheid van deze drie mooie tuinen. We merken aan de dreigende lucht dat we ons moeten haasten. Eén minuut na thuiskomst barst de hemel open en valt er weer voldoende water voor de komende weken.
Alle tuiniers: hartelijk dank voor jullie gastvrijheid. We hebben ervan genoten
Mijn rommelige tuin.
8 Jaar geleden ben ik in dit cottage achtige huisje komen wonen. Ik heb de tuinen, voor en achter geërfd van de oude vorige bewoner die vroeger boer was. Je kon aan de tuin zien dat hij genoten had van de tuin, in een beetje boerse stijl als ik dat mag zeggen. Passend bij het huisje vond ik. Met buxus hagen, een appelboom, hortensia's, forsythsia's, helleborussen, chinese rozen, heel oude struikrozen, die nog steeds prachtig bloeien.... En in april werd ik verrast door tulpen en nog eens tulpen, overal, honderden! Later zag ik blue bells, blauwe irissen. En veel akelei met sprookjesachtige tinkerbell rokjes in allerlei vormen en kleuren!
De buxus heeft het uiteindelijk afgelegd tegen de vraatzuchtige rupsen van de buxusmot. Weg ermee. Nieuwe mogelijkheden! Nieuwe heem planten, zoals ooievaarsbekken, longkruid, roze dovenetel, bodembedekkers.
Ook de gaura, omdat ik deze zo mooi teer vind, verbena, tulpen, kleine botanische tulpjes...Drie mooie klimrozen heb ik afgelopen december geplant. Zij moeten omhoog groeien om de kastanje houten palen en straks hun bloemen hangend als een bruidsboeket laten zien.
Al die planten en bollen gekweekt op gezonde grond natuurlijk.
Ik werd (en word nog steeds) zo blij van deze tuin, van het groeien en bloeien, en dat maakte het afscheid nemen van mijn vorige tuin en huis steeds makkelijker.
Vanaf begin maart dit jaar zag ik al vele hommels, de grote koninginnen. Ook al meerdere vlinders gezien , de overwinteraars en de gehakkelde aurelia, citroenvlinder, koolwitje. Gisteren een bont zandoogje!
Bewoners zien mij bijna niet anders dan op mijn kop in de tuin staan, kijkend, zoekend, knippen, plukkend, gravend...
Marlies van Oostveen
Zomer 2010 lid geworden van Groei & Bloei
Sinds 2006 wonen wij, Martine Vijverberg en Ineke van Westrienen, in Lelystad. In 2009 vroeg een Groei & Bloei lid of wij onze tuin wilden openstellen. Nu 17 jaar later is er veel hetzelfde en toch ook veel veranderd. Zo zijn de perken vol irissen teruggebracht tot een pol omlijst met andere bloemen.
Onze tuin noemen wij “een woeste weelde” en “ons paradijs”. We genieten enorm van alle leven in, op en rondom de vijver, het natuurlijke hart van onze tuin. Vogels komen drinken en badderen, kikkers en salamanders bewonen het water. Egels scharrelen rond, soms bezoeken reeën de tuin en af en toe schittert de ijsvogel en vorig jaar voor het eerst de koninginnenpage. Jullie begrijpen, het is een tuin voor en met de natuur, biodiversiteit staat hoog in het vaandel. Ik ben dol op spontanelingen die verschijnen en hun plek vinden, zoals hartgespan, valeriaan en ijzerhard. Boeiend vind ik het hoe planten het prachtig doen, zoals een chocoladekleurige koninginnekruid, en dan opeens het volgende jaar nauwelijks opkomen.
Trots zijn we op onze mooie houtopslag, voor onze speksteenkachel, en het sedumdak van de schuur, waar niet alleen sedum groeit maar ook kruidachtigen.
Ik houd van geurende planten en planten die goed zijn voor vlinders en bijen. Vaak gaat dat samen. Verder vind je in onze tuin fruitstruiken, taybes, Japanse wijnbes, jostabes, naast de bekende rode aalbes en framboos. En in de kas ananaskers.
Weet je welkom op 12 juni in ons paradijs.
In 1975 zijn wij vanuit Winsum in Groningen naar Lelystad gekomen, en na tijdelijk een half jaar in een huurwoning te hebben gewoond werd ons huis opgeleverd. En we wonen er nog steeds met veel plezier.
Vanuit Winsum kwamen er planten mee (inderdaad, in de verhuisauto) die er nu –althans de nakomelingen- nog steeds staan. Dat geldt o.a. voor de muurbloemen die we destijds in Winsum als eerste bloemen in een omgespit stukje gras zaaiden. Janneke’s ouders brachten ook nog het een en ander in en zo ontstond onze tuin. Vooral ingericht op gevoel, met het beeld dat we meekregen van hoe een tuin er uit kon zien van thuis.
In grote lijnen is het nog steeds dezelfde tuin met heel veel verschillende planten, veel kleur en geur en altijd wisselend in beleving. Veel eetbare planten ook waar onze ‘tuinthee’ uit is ontstaan.
Ons huis ligt op een hoek van een rij van 5 woningen en de tuin vangt, door de dag heen, eerst op het oosten, dan op het zuiden en daarna op het westen, de zon. En hoewel er niet specifiek aangeplant is op insecten is de tuin wel degelijk een oase voor hommels, bijen, vlinders en hun geestverwantjes.
Er staat een kas, waar we in het voorjaar planten voortrekken en zaaien, er wordt veel gestekt en we hebben een erg goed functionerende composthoop. En we gebruiken Bokashi als voedselbron voor de planten.
We hopen jullie belangstelling gewekt te hebben en heten jullie welkom.
Janneke en Pieter Wielinga
